|
Zijn muziek is, via de hit Wild Places en het tijgerpakje van zijn wulpse vriendin, bekend geworden om de diepe, mysterieuze romantiek die er vanuit gaat.
Zijn donkere, fluisterende vocalen, in een vaak akoestisch gitaargeluid gezet tegen een jazz-rock-achtige begeleiding, maakte hem eigenlijk onplaatsbaar en onverstoorbaar. Browne is met een tweetal albums doogestroomd naar een soort niemandsland. Het Melkweg-concert illustreerde deze ontwikkeling; Browne heeft zijn eigen grenzen aangegeven en dwingt daarmee op gestileerde wijze respect af.
|
|
